قدر خنده هایت را الان نمی دانند.

وقتی مردی، دنبال عکس هایی از ت می گردند که در آن ها خندیده ای، آنوقت هی آن ها را به نمایش می گذارند و می گویند ببین چه آدم خوبی بود و هی غصه می خورند.

به راستی که چه داستان پر رمز و رازی است این مرگ.

هرگاه پیش خودم از خدا گله میکنم، مرگ را به خاطر می آورم...

میبینم خداوکیلی وجود چیزی به اسم مرگ، یعنی چیزی که هیچکس از بعد از آن خبر ندارد، برای پاسخ دادن به تمامی معماها و متنقاض های رفتار بشر کافی است.

آری ما انسان ها کلا موجودات معتمد به نفسی هستیم!